Pomnik Arianta z 8,5 miliona spiżowych grotów, czyli liczba Scytów

Dzieje Herodota
„ów kocioł scytyjski obejmuje z łatwością sześćset amfor, a grubość jego wynosi sześć palców. Otóż sporządzony on jest, jak mówili krajowcy, z grotów strzał. Mianowicie ich król, imieniem Ariantas, chciał się podobno dowiedzieć o liczbie Scytów i wydał rozkaz, żeby każdy Scyta przyniósł jeden grot; kto by go nie przyniósł, temu groził śmiercią. Zniesiono tedy wielką masę grotów od strzał, a on postanowił stworzyć z nich pomnik i przekazać go potomności. Z tych więc grotów kazał zrobić ów spiżowy kocioł i ofiarował go do Eksampajos. – To słyszałem o liczebności Scytów.”

Amfora grecka miała objętość dzisiejszych 26 litrów, sześć palców to ok 11cm. Czyli mamy objętość kotła 15,6 m^3, taką pojemność ma obojętnie czy będzie to walec o średnicy 2,5 m na 3m wysokości, czy sześcian o boku 2,5m, czy kula o promieniu 1,55m, to w każdym wypadku trzeba na taki kocioł ponad 3.3m^3 spiżu, masa właściwa brązu to ok 8,9 tony na 1m^3, czyli nasz kocioł ważył ok 30 ton. To ile ważył przeciętnie grot scytyjskiej strzały znajdziemy np tu:

SMOLENICE-MOLPIR

„They found nearly 400 bronze arrowheads of the Scythian type with two or three wings or of three-edged shape. By the authoress of this article, the researches showed that these arrowheads belong to the different tribes of the riding nomads, which destroyed the settlement in the late 7th century BC. The analysis of distribution of the different weights of arrowheads (light: 2-3 g; middle: 3-4 g; heavy: more than 4 g) resulted in following: In some areas of Smolenice-Molpir”

Jeśli nawet weźmiemy jako średnią wagę, masę bliską cięższych grotów, czyli 3,5 grama, to otrzymamy liczbę 8,5 miliona Scytów… jest to dolna liczba Scytów i raczej mężczyzn, bo z informacji Herodota nie wynika, że rozkaz dotyczył też kobiet i dzieci, kobiety Scytów zajmowały się domem i kobiecymi zajęciami, nie strzelały z łuku i nie walczyły, w przeciwieństwie do Sarmatek/Amazonek, co zresztą opisuje sam Herodot. Czyli pośrednio pomnik Arianta mówi nam o bardzo ludnym imperium znajdującym się we władzy Arianta, gdyby dodać do każdego Scyty jedną kobietę i dwoje dzieci to będziemy mieli liczbę 30-40 milionów ludności.

Tu u Herodota mamy *dezinformację, rzeka Gerros oddziela Scytów Bazylidów (Królewskich) i koczowników na zachód od Dniepru, tu mamy Kulturę Łużycką, Królestwo Północy.

„Ci koczownicy zajmują ku wschodowi(faktycznie zachodowi) długie na czternaście marszów dziennych terytorium, które ciągnie się aż do rzeki G e r r o s. Po drugiej strome rzeki Gerros leży owa tak zwana ziemia królewska; tę zajmują najdzielniejsi i najliczniejsi Scytowie (Pośród plemion scytyjskich bowiem plemię Awarów jest najbitniejsze) , którzy innych Scytów uważają za swych niewolników.”

Mamy miasto Gera jednoznacznie pol. hist. Góra, mamy ten rdzeń w znaczeniu góra w j. Horwackim [szczyt góry o nazwie Sveta Gera w Chorwacji choć tu przykryty nazwą św. Gertrudy, ale to typowe dla przykrywania nazw starych pogańskich chrześcijańskimi, czyli Goryń-Horyń jest czystą kontynuacją tej nazwy, połonina (góra) na Bałkanach istnieje w formie polonina identycznej z nawą Polski (Polonia).

Plin… oppida Navarum, Carcine, a tergo lacus Buges fossa emissus in mare. Ipse Buges a Coreto Maeotis lacus sinu, petroso discluditur dorso. Recipit amnes Bugem, Gerrhum, Hypanim ex diverso venientes tractu. Nam Gerrhus Basilidas et Nomadas separat. Hypanis per Nomadas et Hylaeos fluit.

Oczywiście, nie było żadnego najazdu Scytów na Kulturę Łużycką jednoznacznie u Pliniusza Scytowie Królewscy (Bazylidzi) nie są koczownikami i graniczą z koczownikami na rzece Gerros, tak jak Gerrosi (Gierus-Kniaź) u Herodota, kultura łużycka to Scytowie Królewscy długoszowi Reginowie. Rzeka Gerros jest na zachód od Dniepru tak jak Hypanis(Bug Południowy) tylko ten płynie jeszcze przez ziemie Scytów Koczowników, granica lasów i stepu czyli ziem koczowników jest znana.

(…)”koniec marzeń. Współczesna nauka ma więcej wątpliwości, nie pozwala tak pięknie rozwijać wyobraźni. W latach 60. ubiegłego wieku pod Tarnobrzegiem znaleziono gliniane formy odlewnicze do produkcji trójgraniastych grotów z brązu, dokładnie z początku epoki żelaza (czyli około VI w. p. n. e.) , należące do przedstawicieli kultury łużyckiej. Co więcej, w grobach tych ludów niezwykle starannie podchodzących do pochówku prochów w urnach po uprzednim spaleniu ciał znaleziono zausznice scytyjskie, takie spore kolczyki. Stąd pogląd w nauce, że oddziaływanie Scytów było nie tylko zbrojne, lecz i kulturowe – ich rzemiosło po prostu było modne. A wniosek taki, że niekoniecznie Scytowie dotarli do Kamieńca, być może tylko strzały według ich wzoru, takie podróby, znalazły się w posiadaniu jakichś krewkich sąsiadów badanej osady, też przedstawicieli ówcześnie panującej tu kultury łużyckiej okresu halsztackiego, którzy dokonali tu rzezi. Dziś nauka już tak jednoznacznie nie mówi, że groty znalezione przez Delektę są dowodem na obecność w tym miejscu Scytów. Dziś, niestety, wypada wątpić. Historia już tak nie wciąga. A wizja się rozmywa.”

Czytaj więcej: http://www.expressbydgoski.pl/archiwum/a/grot-scytyjskiej-strzaly,11259176/

*dezinformacja geograficzna może pochodzić od samych Scytów jako ich metody mylenia przeciwnika, obok taktyki spalonej ziemi… „Scytyjski szczep wynalazł najmądrzej w porównaniu ze wszystkimi, jakich znamy, ludźmi jedną rzecz, która jest najważniejszą z ludzkich spraw; reszty specjalnie nie podziwiam. To zaś najważniejsze odkrycie na tym polega, że nikt, wtargnąwszy do nich, nie może ujść cało i że ich samych, jeśli nie chcą, aby ich odszukano, nikt nie potrafi dosięgnąć.”
Bez wątpienia jest to dopływ Dniepru „Grzebanie królów odbywa się w kraju Gerros [rzeka Gerros oddzielała osady Scytów królewskich od terenów Scytów koczowników], w tym miejscu, dokąd można Borystenesem [Dnieprem] w górę dojechać.” Nie jest to na pewno jakaś rzeka między Dnieprem, a Donem. „Aż do krainy Gerros, dokąd żegluga trwa czterdzieści dni, zna się jego bieg od północy; przez jakie jednak ludy dalej płynie, tego nikt nie potrafi powiedzieć. Prawdopodobnie płynie on przez pustynię do kraju Scytów-rolników; bo ci Scytowie mieszkają po jego brzegach na przestrzeni dziesięciodniowej żeglugi.”

Te groby z ziemi królewskiej poza rzeką Gerros są poza zasięgiem wyprawy Dariusza, którego nawet prowokowano do tego by próbował je znaleźć, a on wędrował podobno od Dunaju do Donu i z powrotem.

„Gdyby jednak koniecznie jak najprędzej miało dojść do walki, to posiadamy przecież groby naszych ojców: nuże więc, odszukajcie je i spróbujcie zburzyć; wtedy poznacie, czy będziemy z wami o groby walczyć, czy nie. Ale wprzód, gdy nie mamy słusznej po temu przyczyny, nie będziemy się z tobą bić. Tyle co do walki. Za jedynych zaś moich panów uważam Zeusa, mojego przodka, i Hestię, królową Scytów.”

Reklamy
Ten wpis został opublikowany w kategorii Bez kategorii. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Jedna odpowiedź na „Pomnik Arianta z 8,5 miliona spiżowych grotów, czyli liczba Scytów

  1. Pingback: Okiem Vrana: Pomnik Arianta z 8,5 miliona spiżowych grotów, czyli liczba Scytów (12.2017) | Białczyński

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Connecting to %s