Ab ovo – Ovium – Regnum Avorum – Królestwo Przodków

Po łacinie avorum znaczy dziadowie-przodkowie, czy Avarowie to łacińska interpretacja takiej nazwy jak choćby Dziadoszanie (Dziadoszyce, Dziadoszanie, Dziadosicze (lat. Dadosesani, Diedesisi, Diedesi, Diedesa, Dedosize, Dedosese).

W źródłach z X wieku „syn Jakuba opowiedział: Kraje Słowian rozciągają się od Morza Syryjskiego (Śródziemnego) aż do oceanu na Północy. *Ludzie ze środka (Północy) zajmują jednak te same ziemie i żyją do dziś dnia pomiędzy nimi. Oni dzielą się na wiele różnych szczepów (adżnas). We wcześniejszych czasach byli oni zjednoczeni przez jednego króla, który zwał się Mâchâ. Pochodził on ze szczepu który zwał się Welînbâbâ, i ten szczep urósł w powagę dzięki niemu. Wtedy nastał podział między nimi i ich państwo updało. Ich szczepy się podzieliły i z każdego plemienia przyszedł do władzy jeden Król. W ten czas mają oni czterech królów: król Bułgarów, Bûîslâw (Bolesław), król (Frâga) (Pragi), Czech i Krakowa, Mescheqqo (Mieszko), król Północy i Nâqûn (Nakon) na samym Zachodzie.” Oczywiście *jakiś interpretator wymyślił, że „ludzie ze środka” to ludzie północy, nie zauważając, że w tym samym tekście jest król północy czyli król ludu północy.

Kim są ludzie środka, tu trzeba wiedzieć o jaki środek chodzi wiąże się to z wiedzą mędrców bo u nas nie było oddzielnej funkcji kapłanów, tak jak w Grecji pełnili te funkcje głównie mędrcy (ówcześni naukowcy, czyli nie była to wiara tylko wiedza), a z tej wynikało, że świat powstał z jaja. Nasz mit początku, co do istoty jest zresztą też podobny do greckiego.

[…]Kiedy nie było niczego oprócz kamienia, Bóg posłał swojego koguta, który siadł w swojej jaskini i zniósł „czudesnoje jajco” (cudowne jajko), z którego wyciekło siedem rzek „orosiwszich zemlju”. Wtedy wszystko się zazieleniło, rozkwitło, zapłodniło na ziemi. Ludzie zaczęli żyć bez kłopotów, ale im się znudziło, że kogut każe im codziennie pracować. Oni poszli do jaskini i zagrodzili ją kamieniami. […]

„Eros wykluł się ze zniesionego przez Noc (Nyks) jaja pierwotnego, którego dwie połowy rozdzieliły się i utworzyły Ziemię, ze skorupy zaś powstało Niebo.

Miejsce (środek ziemi) to zaznaczał wielki kamień w kształcie jaja, opisywany przez greckiego historyka Pauzaniusza, który odwiedził świątynię w IIw. n.e. Głaz określano słowem ges omphalos czyli „pępek ziemi” albo po prostu omfalos i przechowywano później w świątyni.

330px-Omphalos_museum

tu łączymy mity jajo… omfalus, czyli jajo jest w środku ziemi, czyli ovim to ziemia środka był Lud Środka zamieszkujący te same ziemie co Słowianie, w wąskim znaczeniu Połabianie. A „lud środka” to po prostu inna nazwa Spalów-Chorwatów (Ispali-Olbrzymów), z którymi walczyli Goci Jordanesa w *Ovium-Oium. Po tym wydarzeniu wywędrowali w najdalsze krańce Scytii w okolice Kaukazu.

Etimología: del protoitálico *ōw(j)om, y este del protoindoeuropeo h₂ōuiom (czyli ōuiom). es.wiktionary.org/wiki/ovum

U nas było to jajo w jaskini, tylko gdzie była ta jaskinia. Jest zasypana kamieniami jaskinia, idealnie do tego opisu pasująca w sławnej z Cyklopów Górze. „Nareszcie na własne oczy mogliśmy się przekonać jak niesamowite są to wnętrza. Zdecydowanie bardziej przypominają one kościół, niż zbiorniki na wodę.”

http://www.slowo.com.pl/kielce/?id=3147 widok

Dzięki gniazdu słowotwórczemu od jajka, możemy zidentyfikować państwo Artanię jako regnum Avarum. jaje, jajo, jajko, jajca (od 15. wieku stałe, np. r. 1500: »w rozmaczki jajca«, ‘gotowane na miękko’), jajowy, jajeczny, jajecznica; jajecznik r. 1472 i 1500 tłumaczy nazwy ciast, ‘artocopus’, ‘ovarium’. Toż i tak samo u wszystkich Słowian; cerk. (j)ajce, rus. jajco, czes. wejce (2. przyp. liczby mn.: wajec), łuż. jejo i jajo. Prasłowo; łac. ōvum, grec. ōon z *ōion

Owo artocopus’, ‘ovarium’. jest identyczne jak nazwy państw Awarów czy Artanja itd. A tutaj mamy takie legendy-mity Wokół rekonstrukcji mitu o jaju kosmicznym2. Rola jaja w stworzeniu wszechświata (trzech królestw).W baśniach rosyjskich typu 301 podobny motyw dość wyraźnie występuje w epizodzie z rzucaniem trzech jajek i rozwijaniem się każdego z nich w oddzielne królestwo. Bochenek – zboże dar boży, dar boga dla ludzi, świat jest takim wielkim darem stwórcy Swarożyca-ognia dla ludzi.  (Latin: ovarium, literally „egg” or „nut”), artocopus Greek words artos („bread”).
źródła arabskie
       Rusowie (tutaj jako nazwa szersza niż Słowianie) składają się z trzech plemion, z których jedno bliżej jest Bułgarii, a król jego  mieszka w mieście zwanym Kujaba, które to miasto (państwo) większe od Bułgarii (Kamskiej), drugi plemię nazywa się Slowianie i jeszcze plemię nazywające się Artanie, a król jego znajduje się w Arcie. Do Kujaby przybywają kupcy. Jeśli zaś mowa o Arcie, to nikt tu nie wchodził bo oni \mieszkańcy\ zabijają wszystkich obcokrajowców podróżujących po ich ziemi; tylko spływają z wodą (do Kujaby) i handlują, ale nikomu nie mówią o swoich czynach i nie dopuszczają nikogo aby im towarzyszył (do ich kraju). Z Arty wywożono czarne szable i ołów. Rusy spalają ciała swoje kiedy umierają, a z bogatymi spalane są i dziewczyny dla  ocalenia swoich dusz. Ich ubrania to krótkie kurtki.  Arta znajduje się pomiędzy Chazarem a Wielkim Bułgarem (Bułgarią naddunajską), który graniczy z Rumem (Bizancjum) od północy. Oni są licznym narodem i tak silnym, że nałożyli daninę na graniczne miasta z Ruma (Bizancjum), wewnętrzni Bułgarzy to w istocie chrześcijanie.

Europe814Arta44

Czy tego władczego […]Kiedy nie było niczego oprócz kamienia, Bóg posłał swojego (króla) koguta… możemy znaleźć w naszej symbolice, owszem i to dokładnie królewskiej, na monetach.

.kogutkrol

Do dziś nie rozstrzygnięto sporu naukowego, czy mamy w tym wypadku do czynienia z wczesną, przedheraldyczną kreacją orła (tak sądzili m.in. K. Stronczyński, T. Żebrawski, H. Polaczkówna, H. Łowmiański, T. Panfił), czy raczej z jakimś innym ptakiem, z którym wiązano w średniowieczu różne znaczenia symboliczne: zadziornym galijskim kogutem (R. Kiersnowski).

http://warsztathistoryka.uni.lodz.pl/heraldyka/orzel_2.pdf

Dokładniej kogut (ognisty kur) symbolizuje jak inne ptaki ducha ognia, „Raróg, raraszek – demoniczny duch ognia, objawiający się pod postacią drapieżnego ptaka, ognistego smoka lub ognistego wichru.”

Dlatego Gall anonim nazywa B. Krzywoustego dokładnie „ognistym smokiem”. I mamy też taką symbolikę.

Krut

„Być może pierwotne barwy polskiego orła były jednak odmienne. Austriacki kronikarz zwany Ottokarem styryjskim, opisując walki z 1260 r., wspomniał o „sztandarze czarnym jak węgiel z białym orłem”, pod którym skupiały się posiłkowe oddziały książąt piastowskich wspierających króla Czech Przemysła Ottokara II.”

Czarny kolor to kolor nocnego nieba, ta barwa była używana przez Lugiów Harii (Arii), pierwotnego boga Erosa zrodziła Nyks-noc.

W mitach litewskich mamy Andaj – suwerenny litewski bóg magii, czasem uważany za najwyższego boga (antdievis – „nadbóg”). Władca ciemnego nieba, opiekun kapłanów, utożsamiany z bogiem wężem. (być może ma związek z nazwą Antów, mieszkańców Artanji-Ovium).

Są związane z ptakami nazwy etniczne, Warnów (vran-kruk) i Reregów (rarogów), Dulębów-Dulibów -gołębi, w grece nazwa ptaków to pouliá (πουλιά) , być może jest związana z nazwą Polski.

Ariolatria to kult chleba (chlebochwalstwo), głównym obrzędem słowiańskim był wypiek kołacza „, czyli owe chleb Ario-jest to redukcja od owArium – kołacz-jajecznik, więc pierwotnie owariolatria, (Latin: ovarium, literally „egg” or „nut”), artocopus Greek words artos („bread”).

„Kołacz (od koła – kształtu pieczywa), jajecznik ( czyli artocopus’, ‘ovarium’.) – obrzędowe pieczywo pszenne, rodzaj chleba lub placka, dawniej stosowany w obrzędach etnicznych Słowian.”

Ten wypiek wielkiego kołacza symbolizuje akt stworzenia (odtworzenia) świata, życzenie aby świat (królestwo we władzy koguta) stał się większy, wzrastał. „Przynoszono także w ofierze kołacz, przyprawiony miodem, okrągłego kształtu a takiej wielkości, że dorównywał prawie wysokości człowieka. Stawiając go pomiędzy sobą a ludem, zwykł się pytać kapłan czy Rugianie go widzą. Gdy ci odpowiadali, że go widzą, wypowiadał życzenie, aby za rok nie mogli go zobaczyć.”

Do tej symboliki powstania naśladowania powstania świata, przez podobieństwo do wypieku chleba-kołacza, nawiązują też inne porównania czyli ludzie jako ziarno-nasiona siemię, siemia-rodzina starożytna grecka nazwa Słowian Sporowie o od sporia-zarodki, jest taka etymologia dla słowa oznaczającego synów szlachetnych matek z nieznanych ojców w „Codex etimologiarum”, zresztą jest ona taka sama jak etymologia Germania „is called Germania (cf. germinare,“germinate”)”.

Miałem pewien problem z relacją Suevów względem Spali – Chorwatów, ale rozwiązuje go „Codex etimologiarum” etymologia Mount Suevo góry na pewno świętej od której nazwę wzięli Suevi, nazwa Chorwatów, jest identyczna jak nazwa świętej góry Hara-wata (wać-słowo) (góra słowo), suevo-słowo termin będący nowym słowiańskim nowotworem, którego nie ma w innych, niesłowiańskich językach, nawet w znaczeniu słowo jest w chorwackim (1.1) riječ f; (1.2) riječ f, a słowo znaczy pismo, czyli nazwa Suevi pochodzi od tej samej góry co nazwa Chorwatów, a nawet nazwa ta to synonim, ale mają co najmniej przez kilkaset lat inną historię i terytorium.

Nawet litewska czy łotewska nazwa Niemiec to potwierdza, bo Niemcy przejęły w tych językach nazwę pierwotnie nazwy Połabian Vokietija łot. Vācija, czyli (chor)Vācija.

Adam z Bremy:
Sclavania igitur, amplissima Germaniae provintia, a Winulis incolitur, qui olim dicti sum Wandali; decies maior esse fertur nostra Saxonia, presertim si Boemiam et eos, qui trans Oddaram sunt, Polanos, quaia nec habitu nec lingua discrepant, in partem adiecreris Sclavaniae (łac.)
[Słowiańszczyzna, największy z krajów germańskich, jest zamieszkana przez Winnilów, których dawniej zwano Wandalami. Jest to kraj przypuszczalnie większy nawet od naszej Saksonii; szczególnie jeżeli uwzględnimy w nim Czechów i Polan zza Odry, jako że nie różnią się te ludy ani obyczajem, ani językiem].”

Wyżej mamy dowód, że nazwa Sclavania jest pierwotnie związana z Połabiem, czyli Suevią i ta nazwa została rozszerzona na Polaków i Czechów ze względu na kryterium tego samego języka i obyczaju.

Tzw. pierwsza encyklopedia „Codex etimologiarum” potwierdza, że Suevi to na pewno Słowianie, bo ok roku 615-30 dalej zamieszkują wielkie terytorium od Dacji do Łaby.

[98] The Suevi were a segment of the Germanic nation at the northern frontier. Of them, Lucan (Civil War 2.51):
(The Elbe and Rhine?) pour the blond Suevi from the extreme north.
Many have reported that there were a hundred villages and communities of Suevians. The Suevi are thought to have been named from Mount Suevus, which forms the eastern boundary of Germania and whose territory they occupied.

” The first region of Europe is lower Scythia, which begins in the Maeotian swamps (i.e. the Sea of Azov), stretching between the Danube and the northern Ocean up to Germania. And this land is called Barbarica in general usage on account of the barbaric people by whom it is inhabited. Its first part is Alania, which touches on the Maeotian swamps; after this Dacia, where Gothia is; then Germania, where the Suevi inhabit the greater part.

Etymologie Izydora link

Co do Awarów to jedno zdanie  z ANNALES REGNI FRANCORUM obala mity jakoby Awarowie byli ludem nowym i mieszkającym w Europie ledwo dwa wieki. Pseudoawarowie czyli Bułgarzy byli owszem, takim ludem znad Wołgi.

“Thesaurum priscorum regum multa seculorum prolixitate collectum”
Skarb dawnych królów (Awarów) zgromadzony przez wiele długich wieków.

[796] DCCXCVI. Adrianus papa obiit, et Leo, mox ut in locum eius successit, misit legatos cum muneribus ad regem; claves etiam confessionis sancti Petri et vexillum Romanae urbis eidem direxit. Sed et Heiricus dux Foroiulensis missis hominibus suis cum Wonomyro Sclavo in Pannonias hringum gentis Avarorum longis retro temporibus quietum, civili bello fatigatis inter se principibus, spoliavit, – chagan sive iuguro intestina clade addictis et a suis occisis – thesaurum priscorum regum multa seculorum prolixitate collectum domno regi Carolo ad Aquis palatium misit. Quo accepto peracta Deo largitori omnium bonorum gratiarum actione idem vir prudentissimus atque largissimus et Dei dispensator magnam inde partem Romam ad limina apostolorum misit per Angilbertum dilectum abbatem suum; porro reliquam partem obtimatibus, clericis sive laicis, ceterisque fidelibus suis largitus est.

Ten wpis został opublikowany w kategorii Bez kategorii. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Jedna odpowiedź na „Ab ovo – Ovium – Regnum Avorum – Królestwo Przodków

  1. pawel pisze:

    gdzie jest zrozumiala dla czlowieka wersja kroniki krolestwa frankow?

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s