Ab ovo – Ovium – Regnum Avorum – Królestwo Przodków

Po łacinie avorum znaczy dziadowie-przodkowie, czy Avarowie to łacińska interpretacja takiej nazwy jak choćby Dziadoszanie (Dziadoszyce, Dziadoszanie, Dziadosicze (lat. Dadosesani, Diedesisi, Diedesi, Diedesa, Dedosize, Dedosese).

W źródłach z X wieku „syn Jakuba opowiedział: Kraje Słowian rozciągają się od Morza Syryjskiego (Śródziemnego) aż do oceanu na Północy. *Ludzie ze środka (Północy) zajmują jednak te same ziemie i żyją do dziś dnia pomiędzy nimi. Oni dzielą się na wiele różnych szczepów (adżnas). We wcześniejszych czasach byli oni zjednoczeni przez jednego króla, który zwał się Mâchâ. Pochodził on ze szczepu który zwał się Welînbâbâ, i ten szczep urósł w powagę dzięki niemu. Wtedy nastał podział między nimi i ich państwo updało. Ich szczepy się podzieliły i z każdego plemienia przyszedł do władzy jeden Król. W ten czas mają oni czterech królów: król Bułgarów, Bûîslâw (Bolesław), król (Frâga) (Pragi), Czech i Krakowa, Mescheqqo (Mieszko), król Północy i Nâqûn (Nakon) na samym Zachodzie.” Oczywiście *jakiś interpretator wymyślił, że „ludzie ze środka” to ludzie północy, nie zauważając, że w tym samym tekście jest król północy czyli król ludu północy.

Kim są ludzie środka, tu trzeba wiedzieć o jaki środek chodzi wiąże się to z wiedzą mędrców bo u nas nie było oddzielnej funkcji kapłanów, tak jak w Grecji pełnili te funkcje głównie mędrcy (ówcześni naukowcy, czyli nie była to wiara tylko wiedza), a z tej wynikało, że świat powstał z jaja. Nasz mit początku, co do istoty jest zresztą też podobny do greckiego.

[…]Kiedy nie było niczego oprócz kamienia, Bóg posłał swojego koguta, który siadł w swojej jaskini i zniósł „czudesnoje jajco” (cudowne jajko), z którego wyciekło siedem rzek „orosiwszich zemlju”. Wtedy wszystko się zazieleniło, rozkwitło, zapłodniło na ziemi. Ludzie zaczęli żyć bez kłopotów, ale im się znudziło, że kogut każe im codziennie pracować. Oni poszli do jaskini i zagrodzili ją kamieniami. […]

„Eros wykluł się ze zniesionego przez Noc (Nyks) jaja pierwotnego, którego dwie połowy rozdzieliły się i utworzyły Ziemię, ze skorupy zaś powstało Niebo.

Miejsce (środek ziemi) to zaznaczał wielki kamień w kształcie jaja, opisywany przez greckiego historyka Pauzaniusza, który odwiedził świątynię w IIw. n.e. Głaz określano słowem ges omphalos czyli „pępek ziemi” albo po prostu omfalos i przechowywano później w świątyni.

330px-Omphalos_museum

tu łączymy mity jajo… omfalus, czyli jajo jest w środku ziemi, czyli ovim to ziemia środka był Lud Środka zamieszkujący te same ziemie co Słowianie, w wąskim znaczeniu Połabianie. A „lud środka” to po prostu inna nazwa Spalów-Chorwatów (Ispali-Olbrzymów), z którymi walczyli Goci Jordanesa w *Ovium-Oium. Po tym wydarzeniu wywędrowali w najdalsze krańce Scytii w okolice Kaukazu.

Etimología: del protoitálico *ōw(j)om, y este del protoindoeuropeo h₂ōuiom (czyli ōuiom). es.wiktionary.org/wiki/ovum

U nas było to jajo w jaskini, tylko gdzie była ta jaskinia. Jest zasypana kamieniami jaskinia, idealnie do tego opisu pasująca w sławnej z Cyklopów Górze. „Nareszcie na własne oczy mogliśmy się przekonać jak niesamowite są to wnętrza. Zdecydowanie bardziej przypominają one kościół, niż zbiorniki na wodę.”

http://www.slowo.com.pl/kielce/?id=3147 widok

Dzięki gniazdu słowotwórczemu od jajka, możemy zidentyfikować państwo Artanię jako regnum Avarum. jaje, jajo, jajko, jajca (od 15. wieku stałe, np. r. 1500: »w rozmaczki jajca«, ‘gotowane na miękko’), jajowy, jajeczny, jajecznica; jajecznik r. 1472 i 1500 tłumaczy nazwy ciast, ‘artocopus’, ‘ovarium’. Toż i tak samo u wszystkich Słowian; cerk. (j)ajce, rus. jajco, czes. wejce (2. przyp. liczby mn.: wajec), łuż. jejo i jajo. Prasłowo; łac. ōvum, grec. ōon z *ōion

Owo artocopus’, ‘ovarium’. jest identyczne jak nazwy państw Awarów czy Artanja itd. A tutaj mamy takie legendy-mity Wokół rekonstrukcji mitu o jaju kosmicznym2. Rola jaja w stworzeniu wszechświata (trzech królestw).W baśniach rosyjskich typu 301 podobny motyw dość wyraźnie występuje w epizodzie z rzucaniem trzech jajek i rozwijaniem się każdego z nich w oddzielne królestwo. Bochenek – zboże dar boży, dar boga dla ludzi, świat jest takim wielkim darem stwórcy Swarożyca-ognia dla ludzi.  (Latin: ovarium, literally „egg” or „nut”), artocopus Greek words artos („bread”).
źródła arabskie
       Rusowie (tutaj jako nazwa szersza niż Słowianie) składają się z trzech plemion, z których jedno bliżej jest Bułgarii, a król jego  mieszka w mieście zwanym Kujaba, które to miasto (państwo) większe od Bułgarii (Kamskiej), drugi plemię nazywa się Slowianie i jeszcze plemię nazywające się Artanie, a król jego znajduje się w Arcie. Do Kujaby przybywają kupcy. Jeśli zaś mowa o Arcie, to nikt tu nie wchodził bo oni \mieszkańcy\ zabijają wszystkich obcokrajowców podróżujących po ich ziemi; tylko spływają z wodą (do Kujaby) i handlują, ale nikomu nie mówią o swoich czynach i nie dopuszczają nikogo aby im towarzyszył (do ich kraju). Z Arty wywożono czarne szable i ołów. Rusy spalają ciała swoje kiedy umierają, a z bogatymi spalane są i dziewczyny dla  ocalenia swoich dusz. Ich ubrania to krótkie kurtki.  Arta znajduje się pomiędzy Chazarem a Wielkim Bułgarem (Bułgarią naddunajską), który graniczy z Rumem (Bizancjum) od północy. Oni są licznym narodem i tak silnym, że nałożyli daninę na graniczne miasta z Ruma (Bizancjum), wewnętrzni Bułgarzy to w istocie chrześcijanie.

Europe814Arta44

Czy tego władczego […]Kiedy nie było niczego oprócz kamienia, Bóg posłał swojego (króla) koguta… możemy znaleźć w naszej symbolice, owszem i to dokładnie królewskiej, na monetach.

.kogutkrol

Do dziś nie rozstrzygnięto sporu naukowego, czy mamy w tym wypadku do czynienia z wczesną, przedheraldyczną kreacją orła (tak sądzili m.in. K. Stronczyński, T. Żebrawski, H. Polaczkówna, H. Łowmiański, T. Panfił), czy raczej z jakimś innym ptakiem, z którym wiązano w średniowieczu różne znaczenia symboliczne: zadziornym galijskim kogutem (R. Kiersnowski).

http://warsztathistoryka.uni.lodz.pl/heraldyka/orzel_2.pdf

Dokładniej kogut (ognisty kur) symbolizuje jak inne ptaki ducha ognia, „Raróg, raraszek – demoniczny duch ognia, objawiający się pod postacią drapieżnego ptaka, ognistego smoka lub ognistego wichru.”

Dlatego Gall anonim nazywa B. Krzywoustego dokładnie „ognistym smokiem”. I mamy też taką symbolikę.

Krut

„Być może pierwotne barwy polskiego orła były jednak odmienne. Austriacki kronikarz zwany Ottokarem styryjskim, opisując walki z 1260 r., wspomniał o „sztandarze czarnym jak węgiel z białym orłem”, pod którym skupiały się posiłkowe oddziały książąt piastowskich wspierających króla Czech Przemysła Ottokara II.”

Czarny kolor to kolor nocnego nieba, ta barwa była używana przez Lugiów Harii (Arii), pierwotnego boga Erosa zrodziła Nyks-noc.

W mitach litewskich mamy Andaj – suwerenny litewski bóg magii, czasem uważany za najwyższego boga (antdievis – „nadbóg”). Władca ciemnego nieba, opiekun kapłanów, utożsamiany z bogiem wężem. (być może ma związek z nazwą Antów, mieszkańców Artanji-Ovium).

Są związane z ptakami nazwy etniczne, Warnów (vran-kruk) i Reregów (rarogów), Dulębów-Dulibów -gołębi, w grece nazwa ptaków to pouliá (πουλιά) , być może jest związana z nazwą Polski.

Ariolatria to kult chleba (chlebochwalstwo), głównym obrzędem słowiańskim był wypiek kołacza „, czyli owe chleb Ario-jest to redukcja od owArium – kołacz-jajecznik, więc pierwotnie owariolatria, (Latin: ovarium, literally „egg” or „nut”), artocopus Greek words artos („bread”).

„Kołacz (od koła – kształtu pieczywa), jajecznik ( czyli artocopus’, ‘ovarium’.) – obrzędowe pieczywo pszenne, rodzaj chleba lub placka, dawniej stosowany w obrzędach etnicznych Słowian.”

Ten wypiek wielkiego kołacza symbolizuje akt stworzenia (odtworzenia) świata, życzenie aby świat (królestwo we władzy koguta) stał się większy, wzrastał. „Przynoszono także w ofierze kołacz, przyprawiony miodem, okrągłego kształtu a takiej wielkości, że dorównywał prawie wysokości człowieka. Stawiając go pomiędzy sobą a ludem, zwykł się pytać kapłan czy Rugianie go widzą. Gdy ci odpowiadali, że go widzą, wypowiadał życzenie, aby za rok nie mogli go zobaczyć.”

Do tej symboliki powstania naśladowania powstania świata, przez podobieństwo do wypieku chleba-kołacza, nawiązują też inne porównania czyli ludzie jako ziarno-nasiona siemię, siemia-rodzina starożytna grecka nazwa Słowian Sporowie o od sporia-zarodki, jest taka etymologia dla słowa oznaczającego synów szlachetnych matek z nieznanych ojców w „Codex etimologiarum”, zresztą jest ona taka sama jak etymologia Germania „is called Germania (cf. germinare,“germinate”)”.

Miałem pewien problem z relacją Suevów względem Spali – Chorwatów, ale rozwiązuje go „Codex etimologiarum” etymologia Mount Suevo góry na pewno świętej od której nazwę wzięli Suevi, nazwa Chorwatów, jest identyczna jak nazwa świętej góry Hara-wata (wać-słowo) (góra słowo), suevo-słowo termin będący nowym słowiańskim nowotworem, którego nie ma w innych, niesłowiańskich językach, nawet w znaczeniu słowo jest w chorwackim (1.1) riječ f; (1.2) riječ f, a słowo znaczy pismo, czyli nazwa Suevi pochodzi od tej samej góry co nazwa Chorwatów, a nawet nazwa ta to synonim, ale mają co najmniej przez kilkaset lat inną historię i terytorium.

Nawet litewska czy łotewska nazwa Niemiec to potwierdza, bo Niemcy przejęły w tych językach nazwę pierwotnie nazwy Połabian Vokietija łot. Vācija, czyli (chor)Vācija.

Adam z Bremy:
Sclavania igitur, amplissima Germaniae provintia, a Winulis incolitur, qui olim dicti sum Wandali; decies maior esse fertur nostra Saxonia, presertim si Boemiam et eos, qui trans Oddaram sunt, Polanos, quaia nec habitu nec lingua discrepant, in partem adiecreris Sclavaniae (łac.)
[Słowiańszczyzna, największy z krajów germańskich, jest zamieszkana przez Winnilów, których dawniej zwano Wandalami. Jest to kraj przypuszczalnie większy nawet od naszej Saksonii; szczególnie jeżeli uwzględnimy w nim Czechów i Polan zza Odry, jako że nie różnią się te ludy ani obyczajem, ani językiem].”

Wyżej mamy dowód, że nazwa Sclavania jest pierwotnie związana z Połabiem, czyli Suevią i ta nazwa została rozszerzona na Polaków i Czechów ze względu na kryterium tego samego języka i obyczaju.

Tzw. pierwsza encyklopedia „Codex etimologiarum” potwierdza, że Suevi to na pewno Słowianie, bo ok roku 615-30 dalej zamieszkują wielkie terytorium od Dacji do Łaby.

[98] The Suevi were a segment of the Germanic nation at the northern frontier. Of them, Lucan (Civil War 2.51):
(The Elbe and Rhine?) pour the blond Suevi from the extreme north.
Many have reported that there were a hundred villages and communities of Suevians. The Suevi are thought to have been named from Mount Suevus, which forms the eastern boundary of Germania and whose territory they occupied.

” The first region of Europe is lower Scythia, which begins in the Maeotian swamps (i.e. the Sea of Azov), stretching between the Danube and the northern Ocean up to Germania. And this land is called Barbarica in general usage on account of the barbaric people by whom it is inhabited. Its first part is Alania, which touches on the Maeotian swamps; after this Dacia, where Gothia is; then Germania, where the Suevi inhabit the greater part.

Etymologie Izydora link

Co do Awarów to jedno zdanie  z ANNALES REGNI FRANCORUM obala mity jakoby Awarowie byli ludem nowym i mieszkającym w Europie ledwo dwa wieki. Pseudoawarowie czyli Bułgarzy byli owszem, takim ludem znad Wołgi.

“Thesaurum priscorum regum multa seculorum prolixitate collectum”
Skarb dawnych królów (Awarów) zgromadzony przez wiele długich wieków.

[796] DCCXCVI. Adrianus papa obiit, et Leo, mox ut in locum eius successit, misit legatos cum muneribus ad regem; claves etiam confessionis sancti Petri et vexillum Romanae urbis eidem direxit. Sed et Heiricus dux Foroiulensis missis hominibus suis cum Wonomyro Sclavo in Pannonias hringum gentis Avarorum longis retro temporibus quietum, civili bello fatigatis inter se principibus, spoliavit, – chagan sive iuguro intestina clade addictis et a suis occisis – thesaurum priscorum regum multa seculorum prolixitate collectum domno regi Carolo ad Aquis palatium misit. Quo accepto peracta Deo largitori omnium bonorum gratiarum actione idem vir prudentissimus atque largissimus et Dei dispensator magnam inde partem Romam ad limina apostolorum misit per Angilbertum dilectum abbatem suum; porro reliquam partem obtimatibus, clericis sive laicis, ceterisque fidelibus suis largitus est.

Reklamy
Ten wpis został opublikowany w kategorii Bez kategorii. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

16 odpowiedzi na „Ab ovo – Ovium – Regnum Avorum – Królestwo Przodków

  1. pawel pisze:

    gdzie jest zrozumiala dla czlowieka wersja kroniki krolestwa frankow?

  2. Puscetus pisze:

    Jeśli spojrzeć na Ptolemeusza to on umiejscawia Oium w ziemi lubuskiej. Spali mogli być Polanami. Filimer po zwycięstwie w Oium miał przenieść się na najdalsze częsci Scytii. Także Ermanaric jest nazywany zdobywcą i władcą wielu nie swoich krajów, ale jeśli byłby on potomkiem Filimera, żyjącym już w ziemi Polan ukraińskich (Greuthungów/ Szarych /Sargatioi) to musiał by on z powrotem zdobywać ziemie maszerując na zachód. Raczej Ermanaric powinien być tym zdobywcą Oium poruszającym się na wschód.
    Tacytowi Aestii mieszkają w Danii, w pobliżu Glaesariów, nazywają jantar glese, jak Bałtowie go nie nazywali, mówią po Bretońsku, mają celtyckie obyczaje (kult dzika), w niczym nie przypominają Bałtów. Do tego Esti z Wulfstana mogą być pomyłką polegającą na obróceniu mapy południowego Bałtyku, na której Sciringesheal oznaczało Polskę (Scirów, Skorpionów, Świerszczy, Zuireani, Schirieisghe w Dagome Iudex), a Esti byli w Danii. Po przekręceniu także Burguntes I Gothones będący u Ptolemeusza na południu przenoszą się na Skandynawię. Aesti są przy Suevskim morzu, czyli tym do którego wypływa Suevus, czyli dla Ptolemeusza Łaba. Tam są Gleasaria, Elektrydy.
    Więc ja widzę to tak, (na razie), Ermanaric zdobył władzę u swojego ludu, Aestiów dzięki mądrości, (powiedzmy 350 – jakiś powód do emigracji Aestiów z Danii w tym czasie?) przemaszerował do Oium, władał parę lat, zdobył złą sławę, Słowiański Got/Circipan Filimer (a wiemy z Tacyta,że ci słowiańscy Goci graniczący z Rugiami i Lemowiami (Wiązłowianami) mieli ścisłe rządy królów, a więc mogli być też jakieś źródła genealogiczne) odbił Oium razem ze Spalami, a Ermanaric zbiegł na Ukrainę, gdzie część pseudogotów została po prawej stronie Dniepru u Therwingów (Drewlan,Alanów) a druga część z Ermanarykiem zawładnęła Polanami (Greuthingami czyli Szarymi (Sargatioi)). Ermanaric szerzył terror u Polan, jednak w końcu ze strachu popełnił samobójstwo. W międzyczasie dochodzi do nawrócenia części Therwingów/Drewlan/Alanów na arianizm.
    Widzimy w 376 Therwingów (czyli pozostałych pseudogotów/Aestów zmieszanych z Drewlanami/Alanami) uciekających do Rzymu. NA początku władza była dzielona między wielu wodzów. Fritigern i Athanaric mogą być pseudogockimi (aestyjskimi) władcami a Alavivus (Alażyźń) słowiańskim. Późniejszy Alaric może w istocie być anonimowym imieniem króla alańskiego. Gesalec to Gęślik, Gęslisław od instrumentu gęśli.
    Można też przypuścić, że pseudogoci mieli jednak coś związanego z nazwą Gotów, czyli że byli Gutami z Ptolemeusza.
    Dzięki Ptolemeuszowi widzimy jak wyglądały bile na stole przed uderzeniem w Oium, że jacyś Huni już tu byli. Możliwe że jeszcze inni goście zawładnęli tymi Hunami, mianowicie wiemy O Vividarii, uchodźcach złożonych z wielu narodów, zamieszkiwali oni na Wolinie/Uznam (Gepeidos), gdzie wcześniej mieszkali Gepidzi (sądząc po nazwie wyspy byli oni greko-egipcjanami zamieszkujących okolicę od czasu Pyteasza w związku z handlem jantarem), najwyraźniej zostali wyparci przez Vividarii pilnie potrzebujących asylum.

    Przepraszam gdzie można znaleźć, że Dulęb, Dulib to gołąb? Zgadza się to z moją teorią że Glopeani to Dudlebowie.

  3. Puscetus pisze:

    Jeszcze dlaczego Jordanes nazywa ziemie Polan najdalszą częścią Scytii, wynika to z tej samej pomyłki jaką ma Ammianus Marcelinus w ks. XXXI, że Halani są przy Tanais, która u niego musi oznaczać Dniepr. Czyli Jordanes też wziął Dniepr błędnie za granicę Azji i Europy.
    Mieszkający obok Alanów Nervii (Neurowie) to Dregowicze w Białorusi, bo drugi (bliźnięta) czy drogi, drgi to neurony. Drogi nerwów nazywają się także ślami, ślakami, ślokami, ślaczkami, szlakami, a przesyłana, ślana MyŚl to MeNrva. Od MyŚli czyli Sophii, Ateny, Sobótki (Ślęży), jest nawiązanie do ślozów (zamków) skąd niemiecki Schloss, jest 7 ślozów tak jak jest 7 filarów Sophii. Menrva, to bogini znaku Ryb, którego rzadząca planeta egzaltuje w bliźniętach, stąd bierze się nazwa Śledziony, czyli organu odpowiadającemu czakrowo bliźniętom. Nazwa Szlachty, czyli Rodu też wiąże się z Neptunem czyli Rodem, Neptun czyli Vishnu jest oktawą Venus, i tak jak Venus odpowiada pojedynczemu związkowi, tak Vishnu odpowiada systemowi związków, czyli Rodowi. Słowiański bóg Rod to inaczej Ślak (znany notabene pod wielema innymi nawami jak Marowit, Pust, Igor). Insynuacja, że słowo szlachta jest pożyczką niemiecką, za czym opowiada się syn Rybaka a wnuk Marchołta, to płytki pseudonaukowy bełkot.

    • vranvelkrut pisze:

      „Jeszcze dlaczego Jordanes nazywa ziemie Polan najdalszą częścią Scytii”

      Tu jest ta opowieść.

      „Now from this island of Scandza, as from a hive of races or a womb of nations, the Goths are said to have come forth long ago under their king, Berig by name. As soon as they disembarked from their ships and set foot on the land, they straightway gave their name to the place. And even to-day it is said to be called Gothiscandza. (Tu jest błędna interpretacja to dalej jest w Skandynawii, Skandia dalej nazwana jest Gothiscandzą w jego czasach) (26) Soon they moved from here to the abodes of the Ulme’Rugi (Tutaj są w okolicach Rugii *ulm to pewnie wyspa), who then dwelt on the shores of Ocean, where they pitched camp, joined battle with them and drove them from their homes. Then they subdued their neighbors, the Vandals, and thus added to their victories (dalej okolice ujścia Odry jakieś wojny z Wandalami, pewnie wiktorie urojone skoro musieli opuścić te regiony). But when the number of the people increased greatly and Filimer, son of Gadaric, reigned as king–about the fifth since Berig–he decided that the army of the Goths with their families should move from that region. (27) In search of suitable homes and pleasant places they came to the land of Scythia, called Oium in that tongue. Here they were delighted with the great richness of the country (Tutaj byli zachwyceni ogromnym bogactwem kraju, czyli Oium-Ovium był to wysoce cywilizowany rozwinięty gospodarczo kraj, imponujący biedakom z Skandii), and it is said that when half the army had been brought over, the bridge whereby they had crossed the river (pewnie Odra, Ovium to przeworsk zamieszkiwany przez Spali-Olbrzymów) fell in utter ruin, nor could anyone thereafter pass to or fro. For the place is said to be surrounded by quaking bogs and an encircling abyss, so that by this double obstacle nature has made it inaccessible. And even to-day one may hear in that neighborhood the lowing of cattle and may find traces of men, if we are to believe the stories of travellers, although we must grant that they hear these things from afar.
      This part of the Goths, which is said to have crossed the river and entered with Filimer into the country of Oium, came into possession of the desired land, and there they soon came upon the race of the Spali, joined battle
      (przyłączają się do jakieś walki może rebelii) with them and won the victory (wątpliwe bo po tej batalii wynoszą się w najdalsze krańce Scytii o czym dalej, najprawdopodobniej ci imigranci zostali wypędzeni). Thence the victors hastened to the farthest part of Scythia, which is near the sea of Pontus; for so the story is generally told in their early songs, in almost historic fashion.”

      … to były bardziej okolice morza Azowskiego, bo tam są o nich jaśniejsze opowiastki i to są najdalsze wschodnie krańce Scytii, za Donem jest Sarmacja.

      *holm (n.)
      „small island in a river; river meadow,” late Old English, from Old Norse holmr „small island,” especially in a river or bay, or cognate Old Danish hulm(…)

      https://www.etymonline.com/word/holm?ref=etymonline_crossreference

      • Puscetus pisze:

        (Tutaj są w okolicach Rugii ulm to pewnie wyspa)
        Co do mainstreamowej płytkiej interpretacji Ulmerugiów to powinien Pan wiedzieć, że Ulmus to Wiąz jak i łacińska etymologia Lemovices jest związana z wiązami. Dlatego Tacytowi Lemovi jak i Jordanowi Ulmerugi są niczym innym jak słowiańskimi Wiązłowianami (Wanzlowe) z Uznamu. To Αἰλουαίωνες Ptolemeusza którzy według niego są między Ruticlei ((Ruti-Sławi czyli Rugianie) którzy są przy ujściu Vistuli czyli Odry) i Burguntae którzy mają sięgać Vistuli (Odry).
        Mam wrażenie, że to [and it is said that when half the army had been brought over, the bridge whereby they had crossed the river] odnosi się do podziału na Wizygotów, Ostrogotów, który miał być po śmierci Ermanarika, czyli już w ziemiach Alanów/Therwingów/Drewlan i Polan/Sargatioi/Greuthingów. Jordanes miesza chronologię.
        Co do lokalizacji Oium i powiązaniu ich z Awarami leżacymi w kefalos Vistuli (dopływów Odry) to można ich też powiązać z Aviones Tacyta, wszystkie ludy z tej grupy są w okolicy Uznam – wyspy w najdalszej części Germanii gdzie czczona jest Nerta (oprócz Anglów którzy są niedaleko, tam gdzie są Angili Ptolemeusza, na zachód od środkowej Łaby). Oczywiście te ludy jak pisze Tacyt są chronione rzekami i lasami więc nie mogą być gdzieś w Danii (jak sugerują parahistorycy głównego ścieku), gdzie zresztą Tacyt umiejscawia Aestiów. Wg mnie. Eudoses to Doszanie, Varini Warnowie, Suardones, Suarini to Carini Plinego, obie nazwy oznaczają kolor czarny i oznaczają wodnika (Swaroga), później zwani Kiszyni (od kiszu, czyli deszczu, który spuszcza wodnik, albo kiszenia czyli lutowania, zwierania), Reudigni Redarowie, Nuithones Doleńcy (Invidia – Dola).
        Spalowie Plinego z ks6.r7 to Polanie ukraińscy, a Spalowie Jordanesa to Polanie polscy inaczej Scirii.
        „(dalej okolice ujścia Odry jakieś wojny z Wandalami, pewnie wiktorie urojone skoro musieli opuścić te regiony)”
        W pełni się zgadzam.Rzeczywistym zwycięzcą pewnie był słowianin Filimer, który zapewne wygnał Ermanarica z jego Aestami/Duńczykami. Gothones graniczący z Rugiami i Lemoviami to najpewniej Circipani. Oczywiście nazwy typu Circipani, Dołężanie, Wiślanie nie są od rzek, lecz bazują na wiedzy astrologicznej zwanej mniej precyzyjnie religią albo mitologią. Nazwy rzek również biorą się z tej wiedzy.
        „za Donem jest Sarmacja.”
        Sarmacja azjatycka, bo ta właściwa zaczyna się od Odry/Nysy/Sarmaticusa. Scytia i Sarmatia są nazwami używanymi wymiennie. W Getice Jordanesa r9 Sarmaci I Germanie mieli mieć wspólne imiona, a Goci (raczej pseudogoci) razem z Hunami. Pokazuje to że Germanie i Sarmaci to Słowianie, a Hunowie i pseudogoci to Vivdarii, mieszanka wielu narodów, która po inwazji Hunów ok. 450 na Germanię i Galię wykształciła nowy język Deutsche.

      • vranvelkrut pisze:

        U Ptolemeusza Scytia jest jakby podzielona na Sarmację i Germanię (Sarmaci i Germanie przysłonili Scytów którzy są w głębi Pliniusz), ale Jordanes używa pojęcia Scytii jako całości, czyli używa tego pojęcia tak jak Herodot, a on Sarmację lokował za Donem, zresztą trudno wyjaśnić pojęcie najdalsze krańce Scytii jeśli by to działo się nad Dnieprem, bo od Dniepru nad Don jest dość blisko. Należy też pamiętać, że sam Jordanes miał jakichś krytyków swojej pracy już w czasie jej powstawania bo polemizował z nimi najpewniej mówili mu, że to nie są wszystko opowieści o Gotach, bo to nie są gockie imiona, najpewniej chodzi o Walamira itp., on twierdził, że chociaż to były np. huńskie (olbrzymów) imiona, to zdarza się, że się nosi czasem imiona cudzoziemskie.

        Poza tym Ovium-Ojum identyfikuję z Peucynami i górą (świętą-świata) Peuką, mamy kontynuacje tych nazw w micie Obra Światogora czy Świętopełka-Światopełka. To wychodzi mi z koordynat Ptolemeusza oraz mitów perskich święte góry Harati, wokół których kręcą się gwiazdy, czyli te góry to jest oś świata. Pojęcie greckie omfalusa jest dość prymitywne, tu dwa orły wypuszczone z dwóch stron świata spotykają się w Delfach.
        „Haraiti, (mit. irańska) święte pasmo górskie pierwszy stworzony element świata. Wokół Wysokiej Hary krążyły ciała niebieskie.”

        ps. grecki omfalos nawiązuje do pojęcia „psychologicznego” pępka stworzonego ze słów, pisma współczesny „omafalos” pokryty greckim sentencjami, zresztą ten starożytny też jest pokryty pismem tylko węzełkowym. Tu „na początku było słowo” słowo i język stwarza człowieka, antyczne dziecko dokąd nie nauczy się języka, nie jest człowiekiem. A oś obrotu świata – władca uniwersalny to pojęcie polityczne i geograficzne.

  4. Puscetus pisze:

    A słowo szlachtowanie oznacza gromienie, bo astrologicznie zarówno Zeus jak i Posejdon rządzą rybami. Można by powiedzieć niech cenzorskich Historyków.org szlak trafi i będzie to prośbą by zajął się nimi równie gromowładany jak rządzący strzelcem Perun, Rod/Szlak. Jowisz Piekarz (Jupiter Pistor) odpowiada rybom (Piscis), a przypowieść mówiąca o rzucaniu chlebem wypieczonym z wszelkiej mąki, oznacza rzucanie wiarą (Pistis), czyli silną wiarę w zwycięstwo.

    • vranvelkrut pisze:

      Co do Peruna jeżeli cytat hetyckie perunaš „skała”, to Perun pierwotnie jest to to samo co Flins (skała), Wulkan-Swrog (bóg ognia). Czyli jest takim samym bogiem jak u Sabinów u których Wulkan, to bóg najwyższy.

      Oczywiście w Zodiaku jest też zapisana historia, bo umieszcza/upamiętnia się tam herosów i inne byty historyczne też metaforyczne tak jak Ladon (stugłowy smok – stu wojewodów) geograficzne rzeka Erydan.

      • Puscetus pisze:

        W Kratylosie jest wyraźnie napisane że bogowie to planety, wszystkie religie łącznie z obecnymi bazują na astrologii. Swarog to Ouranos (Swarga=Niebo), a Perun to Zeus. Sky-father to sztuczny bóg stworzony przez badaczy który właśnie miesza Zeusa z Ouranosem. Stosując wiedzę astrologiczxną łatwo można rozróżnić poszczególnych bogów. Co do Flinsa jako skały i Peruna, nie jestem przekonany, aczkolwiek w chrześcijaństwie Piotr czyli strzelec jest właśnie skałą.

      • vranvelkrut pisze:

        Tam uciekł mi cytat hetyckie perunaš „skała” utożsamienie bogów z planetami jest jasne, ale Hefajstos jest kulawy co ma być zabiegiem obniżającym jego rangę, no jaką, taką, że pierwotnie był bogiem najwyższym, wykuł tarczę obraz Ziemi, ale u nas Swarog wykuł Słonce (wówczas planetę), to jest ten sam stwórca, Celtowie żyli w strachu, że runie im na głowę kamienne niebo, albańskie pernëdi „niebo” nie ma tu kontrowersji Swarga mogła być kamienna, zresztą dziś też kilkukilometrowa skała która runie na Ziemię, może zakończyć dzieje nie tylko cywilizacji, ale gatunku ludzkiego.

        ps. co do „Piotra opoki” to jest symbolika kamienia węgielnego tu tylko KK, u nas Swarog-Wulkan(Ogień) to stwórca świata, skała-kość (magma płonąca) na której oparte jest wszystko. Tu to jest bardziej skomplikowane bo mamy ten obraz hiperborejskiej sfery z opisu Pliniusza, i obrazu z XVI wieku, to był obraz też spostrzeżeń ówczesnej nauki, o tym będzie też w następnym wpisie, bo byliśmy mieszkańcami tej sfery, tak wyobrażaliśmy sobie świat i wszechświat. Mieszkańcy Polski to Polacy, a mieszkańcy tej sfery? Sporowie… spera-spora?

        Latin sphaera „globe, ball, celestial sphere” (Medieval Latin spera), from Greek sphaira „globe, ball, playing ball, terrestrial globe,” a word of unknown origin.

  5. mk pisze:

    Mieli jednego króla który nazywał się ‚Maha’, a że był królem bHar-Radu, to by nazywał się… Mahabharata, czyli jak to tłumaczą Indowie, wielki władca świata. Ewentualnie Maha Bharów, albo raczej Mag Bharów, lub Mag/Magog b’Har-Radu.

  6. Puscetus pisze:

    Może Mâchâ jest Meaca z Widsitha, czyli król Myrgingów, których nazwa jest zapewne tłumaczeniem oznaczającym zjednoczeni (merge – łączyć) czyli Spali (Zespoleni).
    Kilka uwag przy okazji co do Widsitha.
    Widsith to sługus Ermanrica i Myrgingowie dla niego byli wrogami.
    mynelicne maþþum hine from Myrgingum æþele onwocon – oznacza zdobył(?) skarby(?) od Myrgingów, szlachetnych rodem, na wiki jest dziwne tłumaczenie. Przed hine, (przekręcane na him) nie ma żadnej kropki co można łatwo sprawdzić, gdyż łaskawie ktoś zeskanował tę jedną stronę Exeter Book.
    Gefþi to pewnie nie Gepidzi. Myślę że ta część (byłem z A i byłem z B i byłem z C) to poetycki opis gdzie C sumuje A i B, więc w tym przypadku Gefflegi to Gęślarze a Gefþi oznacza coś związanego ze Słowianami.
    Gepidzi to Craeci. Widsith opisuje ludy Połabia i okolic, te które były związane z inwazją Ermenerica. Dopiero później hiperbolizuje i zachacza o Izrael i Persję. Finnowie w następnej linijce po Grekach są umieszczeni w okolicach Wolina przez nieomylnego Ptolemeusza. Ta sfera w pobliżu Wolina była sferą imigracji, gdzie Gepeidos zamieszkany przez grecko-egipskich handlarzy jantarem, Gepidów został zajęty przez Vividarii a Gepidowie musieli przenieść się do Dacji. Zapewne Scirii wyścierali i wypoliszowali to miejsce, zmuszając Vividarii do zmiany asylum. A w 100 lat później również „zwycięscy” nad Myrgingami Anglowie musieli się wynieść do Brytanii. Choć Anglowie byli kiedyś słowiańscy jak i Longobardowie (Dulgumni).

    • Puscetus pisze:

      Jeszcze uwaga do Widsitha.
      4 czakra czyli Serce (Grasica, thymus gland) wiąże się z Lwem zodiakalnym. Jest ono w klatce piersiowej. Serce jest więc ogrodzone.
      Słowo sława pochodzi od Lwa, a więc sławny jest ktoś kto jest jak zodiakalny lew, np. posiada linię sławy (Apolla).
      U nas, satemowców, 4 czakra może nazywać się Serce, Sierdzie, Sieradz. U kentumowców może się nazywać np.Hart, Heart, Hrad, Hread, Gard, Garden.
      Czyli 4czakra jest Grodem/Miastem. Też nazywa się Opolem albo Upałem, Apollem. Pienia, Peany są hymnami dla Apolla, Upała, dlatego nie trudno powiązać Piengitae z Opolanami.
      Hreid ma znaczyć piękny (suave znaczy elegancki, uroczy, słodki itd czyli powiedzmy „Apollińsko piękny”), gorliwy, wielki, *sławny* i szlachetny. Więc uważam że Hreid i odmiany tego słowa to anglo-saska/nordycka nazwa odnosząca się do Słowian. Gardariki znaczy Królowie Słowiańscy, to samo co Hreð cyninges. Widsith używa nazwy Hreðgotum dla podkreślenia że chodzi o Słowiańskich Gotów.
      Natomiast artykuł wiki Reidgotaland to nonsens (nie wiem skąd w ogóle nazwa bez H), Runa Raido, albo Jazda to я czyli 3cie oko (6 czakra) więc co innego.

  7. Puscetus pisze:

    Co do Peucynów. Wg Ptolemeusza Stavanoi graniczą z Alanami (Drewlanami) , ale między Bastarnami (Wołynianami) i Peucynami są m in. Budinoi, którzy powinni być w okolicach gór budyńskich czyli na zach od Alanów, wsch od Stavanów, płn od Bastarnów, czyli też między Stavanami a Bastarnami To pokazuje, że traktuje on Stavanoi i Peukinoi jako jeden większy byt. Stavanoi to moim zdaniem Stadici w GB, największy lud (516 grodów), i nie ma w GB wymienionych Peucynów, (którzy są jednym z najważniejszych dla Ptolemeusza, dlatego na początku opisu plemion Sarmacji europejskich rzuca Venedów, Peukinów i Bastarnów,by położenie innych ludów były względem nich) zatem są oni częścią Stadici. 4 sędziów z Dagome Iudex to pewnie władcy Sittici (Pomorzanie od Sidinów wzmiankowanych przez Ptolemeusza i Sitinów Tacyta), Stadici (Mazowsze, Stavanoi), Zuireani (Świerszcze czyli Sciri, Polanie), Wiślanie, którzy obejmują Śląsk, bo tak to wygląda w GB, gdzie pod Wiślanami jest szereg śląskich plemion.
    W Getice Jordanesa r50 jest unia między Scirami, Sadagarii i Alanii. Siłą rzeczy Sadagarii muszą być Stavanami (Stadagarii?) bo Mazowsze jest pomiędzy Scirią/ziemią Polan a Alanią ziemią Drewlan.Ta unia zdobyła Scythię Minor i Moesię Inferior.
    Istotnie Peucyni jako Stadici są centrum Słowiańszczyzny. Natomiast Oium, może równie dobrze być tam gdzie Aviones i Avarenoi, czyli wg mnie na zachód od Wielkopolski. Moim zdaniem dużo wydarzeń z czasów Attyli i Ermanarica miało miejsce właśnie w tamtej okolicy, przybyli tu jacyś Vividarii z którymi Polanie musieli zrobić porządek. Wiele ludów się ewakuowało, Gepidzi, Burguntowe (Warchonici), może Wiatycze i Radymicze też byli z tamtych okolic.
    Nie sądzę, że Ermanaric mógłby podbić Peucynów. Może zahaczył o ich ziemie w trakcie ucieczki z Oium przed Filimirem, ale raczej widząc siłę Peucynów podwoił tempo i zmykał za Dniepr.

  8. vranvelkrut pisze:

    Chyba u Tacyta Bastarni to to samo co Peucyni, u Ptolemeusza to jeden z dwóch wielkich ludów zachodniej Sarmacji obok Wenedów, pomniejsze ludy po prostu mogą być odłamami tych ludów nazwami etnograficznymi itp., można różnie to interpretować, ale to już drobiazgi.
    Peuka to z koordynat góra Dobrzeszowska interesujący cytat „Na szczycie wzniesienia prehistoryczny obiekt kultury materialnej i duchowej (sanktuarium z czasów przedchrześcijańskich, pozostałości obserwatorium astronomicznego)” muszę sprawdzić, czy to chodzi o starożytne obserwatorium astronomiczne, to już świadczy o ówczesnej nauce.
    Całe pasmo Świętych Gór Olbrzym Światogor, stąd też Huni Sacromontisii, kontynuacja Peucynów to Biała Chor-wacja czeskie hora-góra.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Connecting to %s