Chrobacja to w języku Słowian wielki kraj – πολλήν χώραν (pollin chóran).

W źródłach greckich mamy z ok. 950 mamy dość jednoznaczną etymologię nazwy Chrobacja. Jest to nazwa πολλήν χώραν (pollin chóran) co tłumaczone jest jako „wielki kraj” bardzo podobna do nazwy Polski czy Polaków w innych językach np. w niemieckim Polin to Polak [πολλήν χώραν (pollin chóran)]. Istnieje więc pewne prawdopodobieństwo, że nazwa Polski w takim wypadku jest greckiego pochodzenia.

Co więcej Polska jest według Tabula Rogeriana lub Tabula Idrisiana „Co się tyczy ziemi B(u)luniia, która jest krajem wiedzy i mędrców rumijskich (ar-Rum)tu chodzi o mędrców greckich, ar-Rum to Bizancjum, jest to księga z 1154 roku, nie wiadomo czy ta notka o mędrcach greckich dotyczy czasów współczesnych Idrisiego, czy może to jakiś wtręt z wiedzy o historii Polski, czyli byłaby to wiedza wyczytana z starszych ksiąg, stan wiedzy sprzed 200-300 lat.

Najstarszym herbem Chorwacji bałkańskiej jest Leliwa i takie symbole mamy na staterach sprzed 2000 lat.

W Polsce mamy dużo herbów będących wariantami Leliwy np; „Mach (Księżyc odmienny, Leliwa odmienny, Machow) − kaszubski herb szlachecki”.

 

leliwamachlb

Nasze godło to w zasadzie też przeróbka Leliwy, o czym świadczy herb Orla, bo srebrny orzeł z uniesionymi skrzydłami symbolizował Księżyc (w heraldyce srebrny to biały, tzw. metal nie ma tam białego koloru).

 

szaszor

Nic dziwnego, że najstarsze orły Piastów mają Leliwę na piersi, jak i sami Piastowie taki znak samodzielny Leliwy noszą, bo pierwotnie naszym znakiem był księżyc w pozycji kowadła, na którym Swarog wykuł Słońce.

herbds

hb

rekonstrukcja

rekonstrukcja
Na czerwono zakreskowano obszar kultury archeologicznej sukow-dziedzice z VII-IX wieku, Selencja.

sukowdziedzice

Mamy w latach 815-830 władcę (Liubi regis Wilzorum) Wieletów, Obodrytów, Serbów i Czechów który toczy wojnę z Frankami, nie mamy nazwy Polan (no właśnie dla tego, że to interpretacja grecka nazwy Wieleci), mimo tego, że terytorium w konflikcie z Frankami jest, aż po Wisłę.

weltabiabodritiboeimiimreboba2

Rok 823 ANNALES REGNI FRANCORUM
(ANNALES LAURISSENSES MAIORES)

„In quo inter caeteras barbarorum legationes, quae vel iussae vel sua sponte venerunt, duo fratres, reges videlicet Wilzorum, controversiam inter se de regno habentes ad praesentiam imperatoris venerunt, quorum nomina sunt Milegastus et Cealadragus. Erant idem filii Liubi regis Wilzorum; qui licet cum fratribus suis regnum divisum teneret, tamen, propter quod maior natu erat, ad eum totius regni summa pertinebat. Qui cum commisso cum orientalibus Abodritis proelio interisset, populus Wilzorum filium eius Milegastum, quia maior natu erat, regem sibi constituit; sed cum is secundum ritum gentis commissum sibi regnum parum digne administraret, illo abiecto iuniori fratri regium honorem deferunt: quam ob causam ambo ad praesentiam imperatoris venerunt. Quos cum audisset et gentis voluntatem proniorem in iunioris fratris honorem agnovisset, statuit, ut is delatam sibi a populo suo potestatem haberet, ambos tamen muneribus donatos et sacramento firmatos in patriam remisit.

Accusatus est in eodem placito apud imperatorem Ceadragus Abodritorum princeps, quod se erga partem Francorum parum fideliter ageret et ad imperatoris praesentiam iam diu venire dissimulasset.”

Reklamy
Ten wpis został opublikowany w kategorii Bez kategorii. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

8 odpowiedzi na „Chrobacja to w języku Słowian wielki kraj – πολλήν χώραν (pollin chóran).

  1. Krynski pisze:

    Witam. Gdyby nazwa „Polska” istotnie pochodzila od greckiego slowa „pollin,” jak konkretnie wywiodlaby sie z tego slowa? Czy np. nasi starozytni przodkowie stykali sie z Grekami i od nich przejeli odnosne greckie okreslenie?

  2. vranvelkrut pisze:

    Witam dzięki za wpis.
    Wielki (kraj) też stary, kalka nazwy Wielotów-Olbrzymów owszem jest to trochę bardziej skomplikowane, bo nazwa Polonia (Połonina-Góry) czyli nawiązywałoby do nazwy Bordjan-Bardjan (bardo-góra) znanej u Masudiego, jednak w X wieku Mieszek jest władcą Licicavików, czy samej Wielko(polski), czyli bardziej (więcej) jako władca na terytorium kultur archeologicznych Sukow Dziedzice.
    A te były wyraźnie w kręgu połabskim, tu jest więcej nawiązań Selencja książę (miesiąc-księżyc) Maha. Wyżej wstawiłem mapę tej kultury archeologicznej.

    (“Dla czego nie mamy synonimicznie tytułu miesiąc-księżyc(książę), no może mieliśmy po srebsku , słoweńsku mamy Mésec (Księżyc) hsb. Měsačk. Czyli np., imię Mieszek to być może pierwotnie tytuł. Jak stary po persku Mah to Księżyc.
    “I zebrał ich ongi razem pewien król, którego tytuł (nie imię) był Maha”. Oczywiście to Polanie, Pomorze i Połabszczyzna, więcej szczegółów daje Wilzensaga, czy “zbierają się wyciem wilków”(do Księżyca) itp.”)

    Biała Chorwacja w IX-X wieku ma raczej symbolikę węża-smoka, czy lwa (Lwiniec, Apollion, Mitra). To jest być może po prostu interpretatio graeca, która jako pochodząca z języka uczonych (mędrców) została w Europie przyjęta i rozpropagowana, sama nazwa Chorwaci też wydaje się być taką nazwa, rodzimą i bardziej starożytną nazwą była by Bardjanie.

  3. Zprowokowany pisze:

    http://pl.wikipedia.org/wiki/Polanie_%28ujednoznacznienie%29

    http://pl.wikipedia.org/wiki/Polanie_%28plemi%C4%99_wschodnios%C5%82owia%C5%84skie%29
    Polanie (plemię wschodniosłowiańskie)
    Słowianie wschodni w VIII-IX w.

    Polanie (ukr. Поляни, Polany, ros. Поляне, Polanie) – plemię wschodniosłowiańskie, zamieszkujące od VI w. do X w. oba brzegi środkowego Dniepru.

    Profesor Paul Bushkovitch z Yale University sugeruje pierwotną nazwę poli, bez sufiksu -anie, *pole → poli → Polanie (w angielskim oryginale Poliane), podobnie jak *derevo → derevli → Derewlanie (w oryginale derevliane), czy sever → severe (u Łowmiańskiego Siewiera) → Siewierzanie (severiane)[1].

    Początkowo do IX w. ziemie podlegały władztwu Chazarów, zobowiązane płacić haracz. Z tego okresu zachowało się wiele kurhanów polańskich. W latach 60. IX wieku Waregowie przeprowadzili z terytorium Polan zwycięskie kampanie przeciwko Bizancjum, Połowcom i Pieczyngom. Ok. 880 Polanie zostali podbici przez księcia nowogrodzkiego Olega Mądrego, ziemie ich stały się centrum nowego państwa – Rusi Kijowskiej. Największymi miastami polańskimi były Kijów i Perejasław. W wieku X nazwa Polanie zanika, ostatni raz wymienia ją latopis w 944.

    Po najeździe Waregów Polanie ci opuścili swoje siedziby. Nigdy więcej nie pojawiają się w źródłach. Być może powędrowali na zachód. Świadczą o tym nazwy tamtejszych plemion: Lędzian i Polan. Nazwa „Lędzianie” pochodzi od słowa „lędy”, co po słowiańsku znaczy tyle co „pola”. Jeżeli więc przetłumaczymy nazwę „Lędzianie” otrzymamy nazwę „Polanie”. Plemię nazwie jaką uzyskaliśmy pojawia z końcem IX w. na terenach Wielkopolski. Możliwe jest więc, że Polanie naddnieprzańscy powędrowali na zachód i przekroczyli Bug, gdzie rozdzielili się na dwie grupy. Jedna osiedliła się na niezamieszkanej ziemi we wschodniej Małopolsce, a druga przejęła kontrolę w Wielkopolsce, gdzie żyły dotąd inne plemiona. Echo przejęcia władzy w Wielkopolsce pojawia się w kronice Galla i Kadłubka jako obalenie Popiela (plemienia dotychczas panującego w Wielkopolsce), przez Siemowita (Polan)[2]. (…)

    http://pl.wikipedia.org/wiki/Polanie
    Ten artykuł dotyczy plemienia zachodniosłowiańskiego. Zobacz też: inne znaczenia tego słowa.
    Polanie – nazwa plemienia słowiańskiego zamieszkującego Pojezierze Wielkopolskie, które miało doprowadzić do powstania pierwszego państwa na ziemiach dzisiejszej Polski. Z plemienia Polan wywodziła się dynastia Piastów. Obecnie nazwa Polanie, nie do końca poświadczona na okres wczesnego średniowiecza, jest kwestionowana. Zamiast dużego związku plemiennego Polan archeolodzy wyznaczają w Wielkopolsce siedziby kilku bezimiennych plemion (grup etnicznych), nie rozstrzygając o drogach wzrostu władzy ponadplemiennej wśród nich.
    (…)

  4. Zprowokowany pisze:

    Omyłkowo wysłałem nie wszystko. Cd z poprzedniego źróła:

    Nazwa
    Nazwa Polan pochodzi najprawdopodobniej od rolniczego charakteru ich gospodarki (pole)
    (…)
    Zygmunt Gloger powołując się na Jana Długosza tak to opisuje[2]
    wzrost zaludnienia u Lechitów nadwarteńskich wywołać musiał wcześnie potrzebę rolnictwa, t j. przemiany lasów na pola, od których nazwano ich „polanami”, czyli „polakami”. Najtrafniej określił początek tej nazwy Długosz: „Lechitowie, ci zwłaszcza, którzy na polach siedzieli, zostali przez inne pokrewne sobie drużyny, koczujące po lasach, nazwani Polanami, t. j. pól mieszkańcami, a ta nazwa tak się potem między ludźmi utarła, że dawne nazwisko (Lechitów) poszło w zapomnienie, a naród i kraj wszystek począł mianować się Polską”
    (…)
    Nazwa Polan pojawia się późno w źródłach pisanych. Tzw. Geograf Bawarski, główne źródło naszej wiedzy o geografii plemiennej ziem dzisiejszej Polski w IX wieku nie zna tego plemienia. Stąd też powstała hipoteza, nawiązująca do wymowy kroniki Anonima zwanego Gallem, głosząca, że Polanie byli początkowo podporządkowani plemieniu Goplan (Glopeani u Geografa Bawarskiego), a śladem przejęcia przez nich władzy jest legenda o Popielu i Piaście. Stolicą Goplan i ich rządzącej dynastii „Popielidów” była zapewne Kruszwica, na co wskazuje nie tylko legenda dynastyczna, ale także wyniki badań archeologicznych (wczesny gród plemienny w Mietlicy). Hipoteza Gerarda Labudy sugeruje, że jednostka ponadplemienna posiadająca 400 grodów nie mogła zniknąć ze sceny dziejowej jak jakaś efemeryda, i że pod nazwą Goplan (i Glopeani) faktycznie ukrywają się Polanie. Te wersje zdarzeń zakwestionował profesor Przemysław Urbańczyk z Instytutu Archeologii i Etnologii PAN[4], który odnosząc się do tezy przedstawionej przez niemieckiego historyka Johannesa Frieda[5], przyjmując, iż:

    – najstarsza wzmianka o Polanach/Polsce wyszła w latach 998-999 spod pióra Jana Canapariusa, opata rzymskiego klasztoru św. Bonifacego i Aleksego, wspominająca o Sobiesławie (Sobieborze) Sławnikowicu, który zbrojnie wyruszył cum Bolizlauo Palaniorum duce (Vita I)
    – najstarsze źródło, które zanotowało nazwę kraju „Polan”, to lista hymnów spisana w Reichanau ok. 1001 r. W jednej ze zwrotek tzw. sekwencji św. Wojciecha czytamy że: Polania ergo tanti sepeliens floret martyryii pignora[6]
    – najstarszym źródłem lokalnym są monety Bolesława Chrobrego opatrzone: PRINCE[P]S POLONIE datowane na 1003/1005 r.[7]

    Zgadza się, iż nazwa choronimu Polonia i etnonimu Poloni pojawia się ok. 1000 r. nagle i pomimo, iż raczej oczywisty jest związek ich źródłosłowu z polem, czyli: miejscem równym, odkrytym, uprawianym, wylesionym itp. (przy czym z czysto etymologicznego punktu widzenia najbardziej poprawne były zdaniem P. Urbańczyka wersje Polenia i Poleni Thietmara) to istnienia plemienia Polan na terenie późniejszej Wielkopolski a priori założyć nie można. Przy okazji odrzuca podstawowe tezy Frieda, iż nazwę Polonia/Poleni nadał krajowi Chrobrego Otton III podczas zjazdu gnieźnieńskiego (nadanie nowego imienia przy chrzcie), gdyż w opinii samego Ottona III był on in Sclavania in civitae Gnesni ubi corpus beati martyris Ad[alberti… re]quiescit[8], a więc w w kraju Słowian (Słowianii), w mieście Gnieźnie, gdzie spoczywa ciało błogosławionego męczennika Wojciecha, a o istnieniu Polan i Polonii pojęcia raczej nie posiadał, i doszukiwanie się pochodzenia nazwy od polewania (wodą podczas chrztu) uważa za kuriozalne[9].
    (…)

    P.S.
    Przyznam się szczerze, że ta etymologia/nazwa grecka mnie zaskoczyła (ok). Myślę, że jest za dużo dowodów na to, żeby zacząć brać poważnie 100% zakłamanie is-tory-i Polski. Źródłom romajsko/germańskim nie można w ogóle ufać, bo w zestawieniu ich z nimi samymi, jak i innymi źródłami (arabskie, wschodnie itp.), można wywieźć równorzędnie prawdopodobne wersje.

    Pozdrawiam.

  5. Zla pisze:

    Co ty (tu było za mocne słowo ad personam) pieprzysz??!!!……..
    Dlatego popaliliscie wszystkie księgi Słowian aby -gall anonim – bzdety mógł płodzić o histori naszej??……my Lechici znamy historie naszego Słowiańskiego Wiekowego Wielkiego Dumnego Pracowitego Rodu……wara od naszych dziejów!!!
    Ty kundlu …nigdy nie dostaniecie tej naszej świętej ziemi…..ona jest nam dana przez naszego Boga ,,,,,,SWAROGA……..

    ..ps.Polska……Polechi…….Lechia….Scytia….SISI…..TARTARIA……chwała narodowi Polskiemu,potomkom Scytów Królewskich!!!

    • R.A. pisze:

      Jeśli to do mnie „Zla”, to ochłoń i jak coś cię gniecie, to nie używaj romajskich słów, tylko napisz to po ludzku, w słowiańskim języku… 🙂

      Może się nieprecyzyjnie wyraziłem i za to przepraszam, bo nie słyszałem o tzw. greckim słowie Pollin, a jedynie o „hebrajskim” , czy też „jidiszskim”.., czyli wygląda na to, że tzw. późni Grecy (po tzw. 1000r ne), musieli przejąć to słowo od żydowskich handlarzy niewolników, którzy stykali się z łacińska nazwą nadaną Po-LaCHoM, przez łacińskich/germańskich pisarzy/najeźdźców. Nazwa Poloania pojawiła się pierwszy raz ok tzw. 1000r ne. patrz wyżej… Na terenie dzisiejszej Grecji, np. w Thesalonikach były targi niewolników, stąd pewno i obraźliwe słowo sclave – niewolnik, które zastąpiło wcześniejsze servus…

      To miło Zla, że jesteś dumna z Dziedzictwa Naszych Przodków, ale jeśli już chcesz się pienić, to lepiej zapanuj nad swoimi słowami i skieruj swą złość na coś właściwszego, to może będzie z tego więcej pożytku… A no i dużo czytaj, bo można nawet temu twojemu krótkiemu tekstowi, to i owo zwyczajnie logicznie zarzucić, nie żebym się czepiał, bo każdy czasem może nagle zrobić się nerwowy i napisać coś, czego będzie potem żałować…

  6. Rom_troy pisze:

    Nazwa Chrobacja – wielki kraj – pochodzi z języków germaskich i oznacza wielka ojczyzna
    Skada się z dwóch członów:
    – Chro – gro – gross
    – Bacja – vacia – vatia – vati – father

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Connecting to %s